DIAGNOSTYKA I LECZENIE MIAŻDŻYCY TĘTNIC

Miażdżyca to przewlekła choroba dużych i średnich tętnic o charakterze postępującej reakcji zapalno-wytwórczej. Istotą miażdżycy jest pogrubienie błony wewnętrznej tętnicy oraz tworzenie się blaszek miażdżycowych, powodując upośledzony przepływ krwi w narządach i tkankach.
Objawy i skutki miażdżycy są zależne od lokalizacji zmian miażdżycowych. Do najważniejszych powikłań narządowych miażdżycy zaliczamy chorobę wieńcową, udar mózgu i przewlekłe niedokrwienie kończyn dolnych.
Miażdżycę tętnic można leczyć objawowo środkami farmakologicznymi, których działanie polega na:

  • rozszerzeniu światła zwężonych naczyń,
  • usprawnieniu przemiany tłuszczów w organizmie,
  • zapobieganiu powstawania zakrzepów.

W przypadku zaawansowanych zmian konieczna jest interwencja chirurgiczna.